[Touhou Fanfic] The Charming Nuisance (Part 2 END)

posted on 25 Aug 2011 18:16 by luscious-furly in Fiction, Touhou
ตอบคอมเม้นท์จากเอนทรี่ที่แล้วนะคะ XD
 
#1 By Tatsuya : ฮาา ค่ะ ชอบมาก เริ่มวาดจากพวกนี้ก่อนเลยล่ะค่ะเเล้วค่อยอัพเกรดเป็นคนอย่างที่เห็น
#2 By manga :เอาไปเลยค่ะ lol ขอบคุณมากค่ะ
#3 By Bel_nami ฮาาา ขอบคุณมากค่ะ XD
#4 By KiRiGa ขอบคุณมากค่ะพี่ ;w; ก็ ค่ะ XDD ชอบโปเกม่อน ตอนนี้ก็ยังชอบอยู่นะ
#5 By KL_PaNg [Kiri] ขอบคุณมากต้ะ //คอมพี่มันเจ้งเลยแสกนไม่ได้ ไม่งั้นก็มีโคมาจิแล้ว ฮาาา
#6 By vanilla ฮาาาา แต้งกิ้วมากต้ะ //เฟอร์ลี่น่ะ ร่างแมวเมะ ร่างคนเคะนะ lol
#7 By .::Yono'Sama::. ฮาาา ขอบคุณมากค่ะพี่โนะ XD
#8 By จูเชว่ เอาไปเลยค่ะพี่น้ำ ฮาาา ขอบคุณมากค่ะ
#9 By adamie ขอบคุณมากค่ะ >3<
#10 By ~[WeRrI@N]~ อืม
#11 By พลทหารชั้นสอง ขอบคุณค่ะ เมื่อก่อนนี่วาดคนแทบไม่ได้เลย XD
#12 By Strawberry_นๅงๅตะ ฮาาา สู้ต่อไปค่ะะะ ขอบคุณมากค่ะ
#13 By KaMoBee ไม่หรอก อย่าพูดแบบนั้นสิ คนเรามันก็มีดีกันคนล่ะอย่างน่า เมื่อก่อนนี้ข้าวาดรูปคนไม่ได้เลยนะเออ สู้ต่อไป
#14 By Yumeyuki_Yamano ขอบคุณมากค่ะะะะ >3<
#15 By wazabi34 ถ้าให้เป็นหมาก็จะหมา แต่ถ้ามองเป็นแมวก็จะเป็นแมวค่ะ lol ตัวละครของคนอื่นเค้าน่ะค่ะ เอาหลายๆอย่างผสมกัน ฮาา ขอบคุณมากค่ะพี่
#16 By Stack แหม ก็รักโทโฮจริงๆนี่นา xDD ขอบคุณมากต้ะ //กอด
 
--------------------------------------------------------------------------------
 
ความจริงแล้ว วันนี้ 25/08  เป็นวันเกิดของลิงข้างๆบล้อก ค่ะ
 
HBD นะฮ๊าฟว์ลิงขรึสสสสสส์ ขอให้มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรง เคขึ้นอึ๋มขึ้น(วอท?) เรียนเก่งๆ.... ไม่ดิ เก่งอยู่แล้วนี่หว่า lol ขายของได้กำไรมากมายยยยย (แล้วเอากำไรมาเลี้ยงซาลาเปาเพื่อน)
 
วาดรัฟเมดี้จังให้เป็นของขวัญ แต่ยังไม่ได้สแกน... lol ฮาาา
 
 
 
 
และเนื่องด้วยคอมข้ายังใช้ไม่ได้ ทำให้ไม่สามารถแสกนรัฟได้เหมือนเคย น่าเศร้าใจยิ่งนัก
 
แต่นั่นก็อาจเป็นข้อดีที่ทำให้อิเฟอร์ได้เขียนฟิคต่อจนเสร็จ.. (ลืมกันรึยังเนี่ย lol)
 
มาลงพาร์ทจบค่ะ พาร์ทสุดท้ายแล้ว และต่อจากนี้ก็คงจะไม่ได้เขียนอีกนานเลยล่ะค่ะ XD ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านนะคะ
 
--------------------------
 
*คำเตือน* ยูริ แต่ไม่มาก XD อ่านได้ทุกเพศทุกวัยนะตัวว์~
 
Part1         Part2 (END)
 
 
-------------------------------------------------------------------
Title: The Charming Nuisance
 
Pairing: Shikieiki x Komachi
 
Origin: Touhou
 
Warning: none
 
Rate: G (General)
--------------------------------------------------------------------
 
 

(Part 2)

 

            หลังชิกิเอย์คิพาโคมาจิที่ตัวหดเล็กลงอย่างไม่ทราบสาเหตุไปให้แพทย์ตรวจดู แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยให้คลายข้อสงสัยได้มากเท่าไรนัก อย่างไรก็ตาม เอย์รินก็จ่ายยามาให้แล้ว ยังนับว่าดีกว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

            "สรุปว่าถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้อยู่ดีสินะคะถ้าทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้"

            "ขนาดหมอยังไม่รู้ คนอื่นก็คงจนปัญญาแล้วล่ะ"

           

            ทั้งสองบินกลับมาที่มุเอนซึกะ..

            แต่ดูเหมือนจะมีเหตุการณ์ที่น่าตกใจเสียยิ่งกว่าเหตุการณ์เมื่อครู่เกิดขึ้น ..

 

            "ท.. ท่านชิกิคะ ..."

            "หืม มีอะไรรึ?"

            "ค.. คือว่า .."

            โคมาจิหน้าซีด ขณะพยายามเรียบเรียงคำพูดอย่างละล่ำละลัก สีหน้าแสดงถึงความตกใจอย่างเห็นได้ชัด

 

            "ค.. เคียวยมทูตที่วางไว้ตรงนั้น ..... มันไม่อยู่แล้วน่ะสิคะ!! .."

            "เอ๊ะ?"

            ถูกอย่างที่พูด ยมบาลมองหาวี่แววของอาวุธสุดอันตรายที่ลูกน้องของเธอถือไปไหนมาไหนด้วย แต่กลับไม่เห็น ทั้งๆที่ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังเรือนนิรันดร์ ยังวางไว้ใกล้ๆโคนมุราซาคิโนะซากุระนี่แล้วแท้ๆ

            อีกอย่างที่นี่ไม่ใช่ที่ๆมนุษย์ปกติทั่วไปจะมาเที่ยวเล่น หรือต่อให้เป็นโยวไคก็ตามที

            "แปลกจริง จะหายไปได้ยังไงละนั่น อาวุธที่ใหญ่ขนาดนั้นน่ะ"

            "อ่ะ.. ท่านชิกิคะ มีกระดาษโน้ตวางไว้ตรงนี้ด้วย ..."

            "ก.. กระดาษโน้ต?"

           

            สมัยนี้เวลาขโมยของเค้าต้องแปะโน้ตเอาไว้ด้วยเรอะ? ....

           

            โคมาจิหยิบกระดาษโน้ตแผ่นเล็กที่ถูกเขียนด้วยลายมืออ่านยากขึ้นมาแล้วส่งให้ยมบาลผู้เป็นนาย ร่างเล็กเพ่งอ่านตัวอักษรอย่างยากลำบาก

 

            'ถึงคุณยมทูตจอมขี้เกียจ

            ไม่มีอะไรให้ทำเลย เพราะฉะนั้นจะขออาวุธของคุณไปก่อนละนะ ถ้าอยากได้คืนละก็ ขึ้นมาหาฉันบนสวรรค์ซะสิ

 

                                                                                    ลงชื่อ ฮินะนาอิ เทนชิ'

 

            "จ่าชื่อผู้รับได้ตรงดีนี่นา.." ชิกิเอย์คิพูดติดตลก

            "ไปสวรรค์กันเถอะค่ะท่านชิกิ.."

            ยมทูตร่างจิ๋วเงยหน้าขึ้นมาสบตาผู้เป็นนายด้วยแววตาที่จริงจัง

            "แล้วเธอตัวเล็กแค่นี้เนี่ยนะ ..."

            "แล้วจะปล่อยไว้แบบนั้นน่ะเหรอคะ?"

 

            ... อา

 

            'นานแล้วที่ไม่ได้เห็นแววตาแบบนี้ สงสัยว่างวดนี้ท่าจะเอาจริงแฮะ..' ยมบาลคิดในใจ

            โคมาจิเขย่งเท้าเอื้อมมือไปหยิบถุงยาที่เอย์รินให้มาจากมือชิกิเอย์คิ ก่อนจะคว้าเม็ดยาเล็กๆเข้าปากแล้วกลืนลงไปอย่างรวดเร็วโดยไม่สนใจเจ้านายที่ยืนมองด้วยท่าทางตกใจสุดขีด จะห้ามก็ไม่ทันแล้วด้วย

 

            "ฮ... เฮ้ย!! ทำอะไรของเธอน่ะ!!!!"

            "กินยาไงคะ เอาล่ะ ทีนี้ก็ไปกันเถอะค่ะ"

            ไม่รอฟังคำห้ามของร่างเล็กผู้เป็นนายเลยแม้แต่น้อย ถึงแม้จะพูดตอนนี้แต่โคมาจิก็บินขึ้นไปซะแล้ว สิ่งที่ทำได้ตอนนี้มีเพียงอย่างเดียว คือต้องยอมทำตามเจ้าหล่อนดู แม้ว่าจะดูเอาแต่ใจไปบ้างก็ตาม

            "พอเอาจริงขึ้นมาก็หยุดยากชะมัด.. ดื้อจริงๆให้ตาย"

             ชิกิเอย์คิถอนหายใจแล้วเหาะตามขึ้นไปบนผืนฟ้า

 

 

 

 

            ครู่ต่อมา

            ยมบาลใช้เวลาไม่นานนักในการไล่ตามลูกน้องซึ่งตัวหดเล็กลง ทั้งคู่จึงมายืนอยู่บนผื